همگى روزىخوار سه نفرند : مقاتل بن سليمان در تفسير ، زهير بن ابىسلمى در شعر ، و ابوحنيفه در كلام . حال ، اين آقاى مقاتل چه مقدار از اسرائيليات را در روايات مورد اعتماد مكتب خلفا جاسازى كرده ، و چه مقدار از خود ساخته و به صحابه رسول خدا صلى الله عليه وآله نسبت داده ، خدا مىداند و بس ! « 1 » نتيجه اين بررسيها وهب بن منبّه آن روايت دروغين را كه اهل كتاب بر نبى خدا داود بسته بودند ، با اشاره صريح به مدرك آن ، از كتب آنها روايت كرد . حسن بصرى همان روايت را بدون اشاره به مدرك ، منتقل كرد ، و محدث قصه‌گوى زاهد عابد گريان نابخرد ، يزيد بن ابان رقاشى ، فريبكارانه آن را به انس و رسول خدا صلىالله‌عليه‌وآله نسبت داد . تدليس و فريبكارى در اسناد روايات اسرائيلى و نسبت دادن آنها به صحابه ، تنها به اين مورد و اين صحابى [ انس ] محدود نيست . اين گونه سندسازى را در رواياتى كه به پسرعموى رسول خدا صلى الله عليه وآله ، عبداللّه بن عباس نسبت داده‌اند ، بسيار فراتر برده‌اند ، به گونه‌اى كه اگر بخواهيم به نقد و بررسى آن بپردازيم نيازمند بحثى مقارن و گسترده است و با مراجعه به صفحه پايانى تفسير سيوطى ( الدر المنثور ) برخى از قضيه آشكار مىگردد . بدين‌گونه ، منشأ خبر دروغين بسته شده بر داود را در قصه‌هاى تورات يافتيم . اين گونه افسانه‌هاى اسرائيلى ، چنان كه ديديم ، به تفاسير قرآن هم راه يافت و به تدريج ديدگاه نادرستى از سيره انبياء را فرا روى مسلمانان قرار داد . تا اينجا ، داستان دروغين ازدواج داود با بيوه اوريا و افترايى را كه در اين باره بر او بستند ، و منشأ نشر اين تهمت را ، بيان داشتيم . داستان صحيح اين ازدواج و ازدواج رسول خدا صلى الله عليه وآله با زينب دختر جحش ، مطلقه زيد بن حارثه ، چنان است كه مىآيد :

--> ( 1 ) . مراجعه كنيد : تاريخ بغداد ، ج 12 ، ص 160 - 169 ، در شرح حال مقاتل ، ش 7142 ؛ وفيات الأعيان ، ج 4 ، ص 240 - 242 ؛ تهذيب التهذيب ، ج 10 ، ص 279 - 285 ؛ ميزان الاعتدال ، ج 4 ، ص 172 ، ش 7841 .